511,5 KM L => Przystań Ośrodka Sportów WTW.
511,9 KM => Most Poniatowskiego.
Najładniejszy, zabytkowy most Warszawy z wierzyczkami i secesyjnym zdobnictwem, zbudowany przed I wojną światową. Łączy centrum miasta z Saską Kępą.
512,1 KM => Most Średnicowy z 1931 roku
512,5 KM => Most Świętokrzyski z 2000r. o nowoczesnej architekturze, jezdnię zawieszono na linach zbiegających się na szczycie tylko jednego pylonu. Przed mostem na lewym brzegu pomnik Warszawskiej Syrenki z mieczem i tarczą w dłoniach, herbu i symbolu stolicy.
512,8 KM L => ujęcie wody dla elektrociepłowni „Powiśle”.
513,3 KM P => Kanał wejściowy do Praskiego Portu Handlowego z lat 1923 -1930 o trzech nikomu dzisiaj niepotrzebnych, nieużytkowanych i zamulonych basenach. Przy moście nad kanałem ul . Wybrzeże Szczecińskie funkcjonuje wodowskaz „Warszawa” o rzędnej zero 76,08 m n.p.m. Aktualnie w porcie działa jedynie komisariat Policji, WOPR, na prawym brzegu kanału za mostem. Po drugiej stronie mostu wzniesiono pomnik Kościuszkowców.
513,9 KM => Most Śląsko-Dąbrowski trasy WZ, zbudowany w latach 1947-1949 na ocalałych filarach Mostu Kierbedzia, pierwszego warszawskiego stałego mostu kamienno-stalowego.
515,6 KM => Most Gdański, a właściwe dwa mosty obok siebie: kolejowy z 1946 r. i dwupoziomowy drogowo-tramwajowy z 1959 r.
516 KM L = > Cytadela Warszawska – twierdza rosyjska zbudowana na rozkaz cara Mikołaja I w Warszawie po upadku powstania listopadowego z zamysłem kontroli nad miastem. Pełniła także rolę więzienia śledczego oraz miejsca straceń działaczy narodowych i rewolucjonistów. Obecnie w Cytadeli mieści się Dowództwo Wojsk Lądowych Wojska Polskiego, a przy wjeździe od ul. Skazańców – Muzeum Dziesiątego Pawilonu.
517 KM L => Teren Klubu Sportowego „Spójnia” założonego w 1949 r. (pomost i slip). Ostatnia warszawska przystań wodna. Za „Spójnią” zaczyna się wielki busz wiklinowy międzywala, za którym po prawej stronie znajdują się koszary policyjne na Golędzinowie, a po lewej wieżowce Kępy Potockiej. Wisła rozlewa się szeroko, nurt przechodzi przez ławice piasku pod prawy, kamienisty brzeg.
518 KM => Most Toruński im. Grota-Roweckiego na trasie Armii Krajowej.
520 KM => Ujście Kanału Żerańskiego (dawnego Kanału Królewskiego) o długości 17,6 km, przeciętnej głębokości 2,5 m oraz szerokości 25 m. Budowę kanału łączącego Wisłę z Jeziorem Zegrzyńskim zaczęto przed ostatnią wojną, ukończono w 1963 r. Od strony Wisły posiada on śluzy im. Inżyniera Tadeusza Tillingera. Śluza może pracować przy zmiennych poziomach wody (raz wyższej od strony portu, kiedy indziej od strony Wisły), a jej rozwiązanie konstrukcyjne jest jedyne w Polsce. Płaskie stalowe zasuwy, podwieszane na rolkach do belek mostowych chowają się z prawej strony do wnęki w głowie śluzy, a most ulega następnie podniesieniu. Oba mechanizmy działają przy napędzie elektrycznym, ale posiadają także rezerwowy napęd korbowy, do uruchomienia którego potrzeba 4 osób. W basenie portowym za śluzą wykonano nabrzeże do przeładunku węgla, dowożonego ze Śląska drogą wodną, co nigdy nie nastąpiło.
520,1 KM P => Basen zimowiska dla statków. Początek Kotliny Warszawskiej, koniec Doliny Środkowej Wisły.
520,9 KM L => Ujście rzeczki Rudawki, prawie całkowicie biegnącej kanałami pod gęstą zabudową Warszawy. Rezerwat przyrody „Lasek Bielański”, a obok budynki zespołu klasztornego Kamedułów oraz katolickiego Uniwersytetu Stefana Wyszyńskiego.
521 KM P => Wylot kolektora z oczyszczalni ścieków „Czajka”
521,1 KM L => Ujęcie wody dla Huty Lucchini
525,2 KM L => Buraków, granica Warszawy lewobrzeżnej. Duża kępa, pomału zrastająca się ze stałym lądem, rozpoczyna cały archipelag różnej wielkości wysp wiślanych. W celu ochrony ostoi rzadkich i ginących gatunków ptaków utworzono na ich terenie 1 1998 r. rezerwat przyrody „Ławice Kiełpińskie” o powierzchni 803 ha. Latem Łomianki z Nowodworami łączy prom „Turkawka”.
531,2 KM P => Ujście Kanału Henrykowskiego. Barokowo- klasycystyczny zespół pałacowo-parkowy z 1779 r. własność prymasa Polski Jerzego Poniatowskiego. Na lewym brzegu Kępa Kiełpińska, pokryta sadami.
533,5 KM P => Rezerwat „Bukowiec Jabłonowski” o powierzchni 37,7 ha z 1990 r. chroniący najcenniejsze fragmenty Lasów Chotomowskich z panującym dębem, udziałem sosny, buka i brzozy brodawkowatej; wiek pojedynczych dębów i buków sięga 150 lat.
536 KM P => Kępa Rajszewska. Pole golfowe o charakterze parkowym z kilkoma naturalnymi zbiornikami wodnymi (starorzecza Wisły). W środku koryta mielizny i ławice.
537 KM L => Dziekanów Polski. Wisła łagodnym łukiem skręca na północny zachód.
538,8 KM L => Pieńków, długa wyspa.
542,3 KM L => Cząstków, początek wysp i następnego ptasiego rezerwatu przyrody „Kępa Kazuńska” o łącznej powierzchni 544,3 ha. Przy wyższym stanie wody możemy popłynąć lewym ramieniem o długości 2 km. Z prawej strony pojawiają się kominy elektrociepłowni i zakładów chemicznych w Nowym Dworze Mazowieckim.
544,5 KM L => Czosnów, ukryty za wałem przeciwpowodziowym; na prawym brzegu osiedla mieszkaniowe Nowego Dworu Mazowieckiego. Ponieważ przed mostem środek rzeki zajmuje wielka ławica piaszczysta, płyniemy przy brzegu prawym.
549 KM P => Nowy Dwór Mazowiecki, most im. Marszałka Piłsudskiego na drodze do Serocka. Przed nim na lewym brzegu znajduje się leśny rezerwat przyrody „Ruska Kępa” o powierzchni 15,4 ha. Chroni naturalny łęg wierzbowo-topolowy na terenie zalewowym Wisły, gdzie ponad stuletnie topole białe (białodrzewy) – nazywane napoleońskimi – osiągają wysokość prawie 40 m i obwód około 7 m. Występują tu też stare wiązy, olsze i czeremchy. Przed nami malowniczy krajobraz wysokiej skarpy Wysoczyzny Płońskiej z zabudowaniami Twierdzy Modlin. Na półwyspie prawego brzegu (tzw. Wyspa Szwedzka) w fortach Kazunia stacjonują jednostki 2. Mazowieckiej Brygady Saperów Wojska Polskiego, Budowniczowie tymczasowych przepraw mostowych. W tym miejscu powołano do życia pod koniec 1918 r. Polską Marynarkę Wojenną z portem i stocznią , budującą nowoczesne małe okręty śródlądowe i morskie. Tu wybudowano okręt dla słynnej „Flotylli Pińskiej”, tu powstał ścigacz dla morskiej straży granicznej „Batory”, wsławiony w brawurowym przedarciem się przez kordon okrętów Kriegsmarine wokół Półwyspu helskiego i ucieczką do Szwecji w przeddzień kapitulacji grupy „Hel” 3 października 1939 r.
550,5 KM L => Ujście Narwi obok Twierdzy Modlin. Mijamy cypel Wyspy Szwedzkiej z monumentalną ruiną neorenesansowego spichlerza zbożowego z 1844 r. który po ostatniej wojnie nie został odbudowany. Trzy komory załadowawcze od strony Narwi przystosowane były do wyładunku zboża z barek, a od strony lądu do transportu pieszego i kołowego. Tylko pierwszych kilka lat spełniał swoje naturalne funkcje, a resztę żywota dokonał jako magazyn sprzętu wojskowego.
Położona naprzeciwko cytadela została wybudowana w latach 1807 – 1812 przez wojska inżynieryjne Francji i Księstwa Warszawskiego, następnie przejęta przez Rosjan i przez nich rozbudowywana do wybuchu I wojny światowej. Składa się z cytadeli, umocnionych przedmości: kazańskiego i nowodworskiego oraz dwóch rozległych pierścieni fortów. Należy do największych i najlepiej zachowanych twierdza w Polsce. Dwupiętrowe koszary należą do jednego z najdłuższych budynków w Europie; ten wojskowy tasiemiec liczy sobie 2250 metrów. W jego narożniku przy skarpie znajduje się Wieża Tatarska z rozległym widokiem na doliny obu rzek. Twierdzę można zwiedzać z przewodnikiem PTTK, odpocząć i posilić się w dwóch restauracjach. Wysokie popękane mury kilku fortów zewnętrznego pierścienia obronnego (Janówek, Czosnów) wykorzystywane są od lat 60. XX w. jako poligon ćwiczebny dla przyszłych alpinistów i wspinaczy „skałkowych”. Płynąc pod prąd w odległości 1 km, blisko brzegów Narwi, można dopłynąć do plaży znajdującej się po lewej stronie tuż przed mostem. To jedyne miejsce w okolicy zagospodarowane dla wodniaków.
550,5 KM L => Nowy Kazuń, bastion szaniec, tzw. Przedmoście Kazuńskie z 1812 r., powstały na miejscu szwedzkich fortyfikacji z 1656 r. Miejscowość powstała w 1724 r. Po otrzymaniu przez osadników z Holandii i Fryzji wyznania mennonickiego terenów podmokłych i zalewowych w celu ich zagospodarowania. Mennonici prowadzili życie akceptujące naturalny rytm rzeki związany z okresowymi wezbraniami wód, dostosowując do nich swój sposób gospodarowania. Domy zwane „halen hausy” budowano na sztucznych wyniesieniach o nazwie „terpy”, odpowiednio ukształtowanych i wzmocnionych, pomiędzy polami ustawiano plecione w wikliny płowy w celu zatrzymania żyznych namułów niesionych wysokimi wodami, groble obsadzano wierzbami, bo ich korzenie osuszają grunt. Po zniemczeniu w XIX w. przez późniejszych ewangelickich osadników niemieckich (stąd nazwa Kazuń Niemiecki) menonici zostali razem z nimi w 1944 r. ewakuowani w głąb Niemiec. Zachowały się resztki terpów, dom modlitwy i szczątki cmentarza. Z osadnictwem mennonickim będziemy się odtąd spotykali aż do ujścia Wisły. Na środku rzeki znajduje się szeroka mielizna usypana wspólnie przez wody Wisły i Narwi.
551,5 KM P => Wodowskaz „Modlin” o rzędnej „zero” 66,51 m n.p.m.
552 KM P => Zakroczym, most im. Obrońców Modlina 1939r. na drodze nr 7 Warszawa – Gdańsk. Nurt ściśnięty po mostem filarami jest szybki i głęboki. Za mostem kolejna mielizna na środku rzeki i początek wielkiej Kępy Zakroczymskiej. Przy wyższej wodzie można spróbować zapuścić się w malowniczą łachę o długości 3,5 km, oddzielającą kępę od miasta. Początek następnego ptasiego rezerwatu przyrody „Zakole Zakroczymskie” o powierzchni 528,4 ha. Główny nurt dobrze oznakowany.
554 KM L => Bór Kazuński, rosnący w odległości 500 m od brzegu wypukłego, oznacza tereny jedynego na całej trasie Wisły Kampinoskiego Parku Narodowego. Park, utworzony w 1959 r., chroni rozległe tereny Puszczy Kampinoskiej, leżące w pradolinie Wisły w zachodniej części Kotliny Warszawskiej, rozciąga się od skraju miasta i gminy Łomianki na wschodzie do ujściowego odcinka Bzury na zachodzie. Podłoże puszczy jest wyścielone piaskami eolicznymi, tworzącymi liczne charakterystyczne zespoły wydm o znacznych jak na płaską nizinę różnicach wysokości, dochodzących do 40 m i dlatego zwanych przez miejscową ludność „górami”. Pasy wydmowe przedzielają podmokłe obniżenia i torfowiska z reliktową roślinnością bagienną, ostoją łosiów i bobrów, także czapli siwej, bociana czarnego, żurawia i orlika krzykliwego.
556 KM P => Zakroczym. Miejsce lądowania znajduje się na końcu Kępy Zakroczymskiej pod skarpą z ośrodkiem wczasowym obok łodzi wędkarskich, skąd stroma droga prowadzi pod górę do miasta. Z platformy widokowej roztacza się wspaniały widok na dolinę Wisły. Gród w Zakroczymiu przez kilkaset lat strzegł ważnej przeprawy przez Wisłę na szlaku z Pomorza na Ruś.
556 KM L => Duża wyspa, położona naprzeciwko Zakroczymia z umocnionymi od strony rzeki brzegami, która przechodzi stopniowo w mieliznę i długie piaszczyste ławice. Na ich terenie i wodach przyległych utworzono w 1998 r. faunistyczny rezerwat przyrody o powierzchni 340,5 ha i nazwie „Wikliny Wiślane”. Zasilone wodami wielkich rzek Narwi i Bugu koryto Wisły powiększa swoją szerokość do 1,5 km, a w jego obrębie występuj ą liczne wyspy, mniej lub bardziej związane z lądem stałym, nazywane tutaj „kępami”.
557,4 KM P => Wólka Smoszewska, położona wzdłuż urwisk skarpy wiślanej, przerywanej cienistymi wąwozami, zarośniętymi bujną roślinnością. Niektóre z nich uznano za pomniki przyrody. U podnóża skarpy leżą wąskie, piaszczysto-żwirowe plaże, usiane głazami narzutowymi.
560 KM P => Mochty, zakład ceramiczny, produkujący cegły i rurki drenarskie na bazie miejscowej gliny. Za nim ujście potoku Struga.
561,5 KM P => Kępa Smoczewska.
563, KM L => Zatoczka przy dawnej przystani żeglugowej „Leoncin”. Wzdłuż brzegu Wisły ciągnie się od Kazunia potężny wał broniący przed wysoką wodą płaskie obniżenie o szerokości dochodzącej do 5 km, odwadniane do Bzury przez systemy rowów melioracyjnych Kanału Kromnowskiego. Wzdłuż wału do przeprawy przez Wisłę w Wyszogrodzie biegnie droga nr 575, równoległa do kompleksu leśnego Puszczy Kampinoskiej.
563,5 KM P => Smoszewo. Eklektyczny pałac z końca XIX w., obecnie szkolne schronisko młodzieżowe.
564,1 KM P => Wólka Przypojowska, posadowiona wzdłuż głębokiego parowu ze strumykiem na dnie.
570 KM P => Wychódźc, betonowy zjazd do wody dawnej przeprawy czołgowej; identyczne miejsce znajduje się naprzeciwko, koło Secymina. Doskonałe miejsce wodowania i lądowania.
573,2 KM L => Kępa Śladowska, największa wyspa długości blisko 6 km i szerokości do 700 m.
577 KM P => Czerwińsk, ujście potoku w wąwozie.
578 KM P => Czerwińsk, brukowany przyczółek przystani z XVIII w., wykonany w sposób ułatwiający przybicie i odbicie jednostkom pływający o różnym zanurzeniu. Prowadzi do niego ulica z centrum miejscowości. Historycznym wydarzeniem dla Czerwińska było połączenie się w 1410 r. wojsk koronnych z litewskimi, żmudzkimi i mazowieckimi, dążącymi na pole bitwy pod Grunwaldem. Wojska koronne przeszły w dniach 30 czerwca – 2 lipca na prawy brzeg rzeki po pierwszym w Polsce moście pontonowo-łyżwowym, wykonanym pod Kozienicami i spławionym Wisłą aż tutaj. Czerwińsk od 1124 r. do rozbiorów był własnością biskupów płockich, którzy ufundowali tu w 1148 r. opactwo kanoników regularnych laterańskich (obecnie klasztor Salezjanów). Dwuwieżowa bazylika romańska Zwiastowania NMP – jeden z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej w Polsce – została wzniesiona w 2. Po. XII w. Przebudowana w stylu późnego gotyku w 1497 r. posiada romański portal z 1140 r., barokowy ołtarz z 1647 r. z cudownym obrazem Matki Boskiej oraz cenne malowidła ścienne romańskie, gotyckie i renesansowe. Murowany budynek klasztoru powstał w XV w. w stylu gotyckim i nigdy nie uległ zniszczeniu. Dlatego w skarbcu i bibliotece klasztoru przechowywane są nadal przedmioty sprzed kilkuset lat. Z dziedzińca klasztoru rozciąga się rozległy widok na dolinę Wisły i lasy Puszczy kampinoskiej. Od bramy Opata Rafała (późnogotycka dzwonnica z 1497 r.) prowadzą do przystani na Wiśle 72 schody.
584 KM L => Kępa Wyszogrodzka, która zajmuje połowę koryta Wisły, szerokiego w tym miejscu do 1700 m. Po wpłynięciu w lewe ramię Wisły znajdziemy szereg dogodnych do biwakowania miejsc na terenie nieobjętym ochroną rezerwatową. Mijamy jednak wtedy Wyszogród. Przy prawym brzegu Kępa Konfederacja, zrośnięta od górnej wody z lądem. Z tego miejsca prawy brzeg jest umocniony na przestrzeni kilku kilometrów kamienną opaską.
586,9 KM P => Wodowskaz Wyszogród o rzędnej zero 60,28 m. n.p.m.
587 KM P => Wyszogród, przystań nadzoru Dróg Wodnych, dogodne miejsce lądowania i wodowania. Dojazd od ul. Wiślanej, na stromą skarpę prowadzą schody. Osadnictwo na terenie Wyszogrodu datuje się od V w. a gród obronny i osada targowa były wzmiankowane już w 1065 r. Od XII w. gród kasztelański, posiadał zamek i był siedzibą książąt mazowieckich od XIII w., miejsce odbywania sądów ziemskich, prawa miejskie w 1398 r. Od XV w. ważny port wiślany. Miasto w 1564 r. liczyło tylu mieszkańców, co w dniu dzisiejszym (ponad 2,5 tys.) i posiadało 300 rzemieślników wielu zawodów, było m.in. głównym ośrodkiem sukiennictwa na Mazowszu. Od 1922 r. posiadało połączenie kolejową linią wąskotorową z Sochaczewem (nieczynne od 1990r.) Od 1915 do 1999 r. Wyszogród chlubił się najdłuższym drewnianym mostem w Europie (blisko 2 km),  który z racji licznych podpór co roku był bohaterem licznych potyczek saperów z wiosennymi zatorami lodowymi. Z wysokiej Góry Zamkowej roztacza się wspaniała panorama doliny Wisły i Puszczy Kampinoskiej z Bzurą, wijącą się zwariowanymi splotami w drodze do ujścia . Późnobarokowy kościół Św. Trójcy z XVIII posiada ciekawy fronton i bramę wiodącą na dziedziniec. Z dawnego zespołu klasztornego Franciszkanów ocalał barokowych kościół Matki Bożej Anielskiej z gotyckim prezbiterium z początku XVI w. i budynek klasztorny z XVII w. Z Wyszogrodu prawym brzegiem Wisły prowadzi do Płocka znakowany na niebiesko szlak piezy im Władysława Broniewskiego.
587,3 KM L => Ujście Bzury obok Kępy Januszewskiej, trudne do odnalezienia w labiryncie rozczłonkowanych wysepek końca Kępy Wyszogrodzkiej.
587,6 KM P => Wyszogród, most na drodze nr 50 Płońsk – Sochaczew.
589,8 KM L => Kępa Sempławska. Lewe ramię Wisły przegradzają tamy poprzeczne, połączone ze stałym lądem. Płyniemy głównym nurtem, zwężonym budowlami regulacyjnymi do szerokości 200 m.
591,2 KM P => Drwały, dobre miejsce lądowania przy łódkach w wygodnej przystani. Wysoka skarpa pradoliny Wisły odsuwa się od obecnego koryta rzeki, co wymaga jego obwałowania. Odtąd będziemy płynąć pomiędzy wałami przeciwpowodziowymi.
595,5 KM L => Kępa Rakowska rozpoczyna serię kolejnych faunistycznych rezerwatów przyrody (Rezerwat przyrody „Kępa Rakowska” p pow. 120,0 ha). Obok Kępy: Ładowska, Kamińska i Grzegorków (niegdyś zamieszkałe). Za Kępą Ładowską do Wisły uchodzi rzeka Jeżówka, płynąca przez Iłów i przyjmująca wody wschodniej części długiego Kanału Iłowsko-Dobrzyckiego. Wał na lewym brzegu odcina od Wisły dawny taras zalewowy, ciągnący się od Dobrzykowa, który składa się z wielkich połaci podmokłych łąk, przetykanych kępami lasu łęgowego, odwadnianych zespołem melioracyjnym kanału Iłowsko–Dobrzykowskiego w kierunku wschodnim i zachodnim.
598 KM P => Kępa Antonińska (faunistyczny rezerwat przyrody „Kępa Antonińska” o powierzchni 475 ha). Wyspa rozdwaja rzekę na dwa koryta, przy niższych stanach wody większe jednostki muszą płynąć przy prawym bo tak prowadzi główny nurt. Uważaj na rozmyte progi kamienne.
600 KM P => Kępa Stobieckiego, oddzielona od lądu wąską łachą; dobre miejsce biwakowe. Za nią wznosi się wał przeciwpowodziowy, odcinający dawną kępę Konstancję oraz chroniący ujściowy odcinek Strugi. Na lewym brzegu Kępa Suchodolska.
601 KM L => Władysławów (Suchodół), turystyczna przystań wodna.
602 KM P => Kępa Środkowa, bardzo zdradziecka, ponieważ wyraźnie sterczący nad lustrem wody trzon kępy otoczony jest rozległym „szelfem” mieli9zny chętnej do zawarcia znajomości z dnem naszej łodzi. Objęta włącznie z przyległymi ławicami ochroną rezerwatową w ramach rezerwatu przyrody „Wyspy Zakrzewskie” o pow. 310 ha. Po lewej mijamy zrośnięte już ze stałym lądem Kępy: Karolińską, Izabela i Kamińską, które odgradza od rzeki wał przeciwpowodziowy.
606 KM P =>Kępa Polska, wieś leżąca przy ujściu rzeki Mołtawy. Z dala widać wieżę późnobarokowego kościoła z 1785 r. z cennym obrazem Matki Boskiej Kępskiej z początku XVII w. Przystań strażnika wodnego.
606,5 KM P=> Wodowskaz Kępa Polska o rzędnej zero 57,25 m n.p.m., stan którego podawany jest codziennie w programie I Polskiego Radia przed godziną dwunastą w południe.
609 KM L => Kępa Świniarska, dobre miejsce biwakowe. Rezerwat przyrody „Wyspy Białobrzeskie” o pow. 140 ha.
613,5 KM L => Rezerwat przyrody „Ławice Troszczyńskie” o pow. 114 ha
615 KM P => Rezerwat przyrody ´Kępa Wykowska” o pow. 248 ha, zlokalizowany na terenie dużego lasu liściastego.
616,5 KM P => Wykowo, po lewej Nowy Troszyn. Koryto Wisły ulega zwężeniu do 300 m przy mijaniu Kępy Liszyno (611,5 KM P), potem znowu poszerza się. Nurt zwalnia, prąd staje się niewyczuwalny. Na prawym brzegu znajduje się długa ostroga, do której zakładano ruchome zapory przeciwśryżowe. Znajdujemy się na początku cofki sztucznego zbiornika wodnego Jeziora Włocławskiego w miejscu maksymalnego zasięgu piętrzenia wody. Tracąc szybkość, rzeka osadza niesiony z prądem materiał, tworzy liczne mielizny i przemiały. Nieustannie pracują tu i dalej refulery, posiadające co najmniej 4 kotwice i długie „ogony” do odprowadzania pulpy piaskowej. Trzeba na nie uważać. Wpływamy w Kotlinę Płocką w rejonie Doliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, która stanowi przedłużenie Kotliny Warszawskiej i kończy się na wysokości Włocławka.
623 KM L => Dobrzyków, drewniany kościół z 1775 r. z wyposażeniem gotycko-barokowym i renesansowym. Na cmentarzu znajduje się pomnik ku czci 300 żołnierzy Armii Pomorze, poległych tu w 1939 r. Ujście do Wisły kanału Iłowsko-Dobrzyckiego. Wisła wchodzi w wielki zakręt i niemal pod kątem prostym zmienia bieg na północ.
625,5 KM  => Kępa Ośnicka, wielka wyspa położona w środku koryta, które w ten sposób osiąga przejściowo szerokość ponad 2 km. Główny nurt przebiega węższym korytem lewym, wyznaczonym bakenami. Prawa strona ze względu na płycizny jest dostępna właściwie tylko dla kajaków. Tuż przy lewym brzegu znajduje się całoroczny pensjonat z pomostem.
627,3 KM P => Płock-Borowiczki, sławne z wielkiej cukrowni, zbudowanej w 1889 r. Dawniej wożono cukier barkami i w tym celu nad Wisłą wybudowano nabrzeże przeładunkowe z bocznicą kolejki wąskotorowej. Duża przystań klubu żeglarskiego „Borowina” o dwóch pomostach.
627,5 KM P => Płock Borowiczki, ujście Słupianki.
629,3 KM => Most drogowy im. Solidarności o jednym przęśle szerokości 400 m, wiszący na linach zwieszonych na wysokich pylonach. Biegnie nim droga nr 60 Kutno – Ostrów Mazowiecka.
631,6 KM P => Przystań Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego „Budowlani”. Od przystani wzdłuż prawego brzegu ciągnie się u stóp skarpy bulwar nadwiślański, poprowadzony wzdłuż ul. Kawieckiego. Nad nim piętrzą się pocięte wąwozami wzgórza o bogatej roślinności, zamienione na Miejski Ogród Zoologiczny.
632 KM L => Przystań wodna klubu jachtowego w tzw. starym porcie na Radziwiu. Posiada miejsca cumownicze, Wc i prysznic.
632,3 KM P => Płock, most drogowo-kolejowy im. Legionów Marszałka Piłsudskiego. Linia kolejowa łączy Kutno z Brodnicą, droga stanowi dojazd do centrum miasta. Za nim restauracja w starym zajeździe z XIX w. Płock, sezonowa przystań żeglugi pasażerskiej. Od nabrzeża do pomnika Władysława Broniewskiego wspinają się wielkie schody. Idąc nimi na Wzgórze Tumskie, mijamy Bazylikę katedralną Wniebowzięcia NMP z 1144 r. z kaplicą królewską, w której pochowani są polscy władcy Władysław Herman i Bolesław Krzywousty. Z katedrą sąsiaduje zamek książąt mazowieckich zbudowany w stylu gotyckim w XIV w. za panowania Kazimierza Wielkiego, potem opactwo Benedyktynów, po II wojnie przeznaczony na cele świeckie. Obok budynki kanonii i Muzeum Diecezjalne. W parku im. Władysława Broniewskiego znajduje się zespół klasztorny Dominikanów, ufundowany przez Konrada I Mazowieckiego1234 r. Pierwotnie romańsko-gotycki, kilkakrotnie przebudowany. Muzeum Mazowieckie posiada najbogatsze zbiory okresu secesji w Polsce. Na starym rynku można posłuchać grającej fontanny, a w zoo obejrzeć rzadkie zwierzęta (lwiatkę złotą i orłosępa)

Źródło: Wisła 1047 tajemnic. Przewodnik Marka Kamińskiego.